Σήμερα ήταν η μέρα της σχολικής παράστασης. Η Σοφία έπαιζε τον ρόλο της βασίλισσας.
Το πρωί, όμως, δεν μπορούσε να φάει. Η κοιλιά της ήταν σφιγμένη.
«Φοβάμαι», είπε στη μαμά της.
Η μαμά κάθισε δίπλα της. «Κι εγώ φοβόμουν πριν τις παραστάσεις μου», είπε.
«Εσύ έκανες παραστάσεις;»
«Στο λύκειο. Μια φορά ξέχασα τα λόγια μου στη μέση.»
«Και τι έκανες;»
«Γέλασα», είπε η μαμά. «Κι ο κόσμος γέλασε μαζί μου. Και συνέχισα.»
Η Σοφία σκέφτηκε αυτό καθ’ όλη τη διαδρομή στο σχολείο.
Στη σκηνή, ξέχασε μια γραμμή. Κοίταξε τη μαμά της στις πρώτες σειρές.
Η μαμά χαμογέλασε.
Η Σοφία γέλασε — και συνέχισε.
Η παράσταση ήταν η καλύτερη της χρονιάς.
