Ο Κώστας ήταν 10 χρονών και ο αδερφός του ο Παναγιώτης ήταν 8.
Ο Παναγιώτης είχε εγκεφαλική παράλυση και δεν μπορούσε να περπατήσει μόνος.
Μερικοί φίλοι του Κώστα ρωτούσαν περίεργα: «Είναι δύσκολο;»
Ο Κώστας σκεφτόταν πάντα πριν απαντήσει.
Δύσκολο ήταν να εξηγεί στους άλλους τι εννοούν ορισμένα βλέμματα.
Αλλά δεν ήταν δύσκολο να παίζουν μαζί video games — ο Παναγιώτης ήταν καλύτερος. Δεν ήταν δύσκολο να γελούν μαζί. Δεν ήταν δύσκολο να λέει ο Παναγιώτης αστεία που έκαναν τον Κώστα να δακρύζει από τα γέλια.
«Είναι ό,τι καλύτερο έχω», απαντούσε τελικά ο Κώστας. «Απλώς ζει διαφορετικά από εμένα.»
Για συζήτηση: Ποιος είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σου; Τι μαθαίνεις από εκείνον;
