Ο λύκος Γρύπας φοβέριζε όλα τα ζώα του δάσους.
Κανείς δεν του μιλούσε. Κανείς δεν καθόταν κοντά του.
Μια μέρα, τραυμάτισε το πόδι του σε μια παγίδα.
Βρυχήθηκε από τον πόνο — αλλά κανείς δεν ήρθε.
Ύστερα από ώρες, ένας μικρός σκαντζόχοιρος πλησίασε. «Θες βοήθεια;»
«Γιατί θα με βοηθήσεις;» γρύλισε ο Γρύπας.
«Γιατί πονάς», είπε ο σκαντζόχοιρος απλά.
Ο σκαντζόχοιρος ελευθέρωσε το πόδι. Ο λύκος έφυγε χωρίς λέξη.
Αλλά την επόμενη μέρα γύρισε. «Ευχαριστώ», είπε αθόρυβα. Ήταν η πρώτη φορά που το έλεγε.
Σιγά σιγά, ο Γρύπας έμαθε να συζά. Δεν έγινε αμνός — αλλά έγινε γείτονας.
Ηθικό δίδαγμα: Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις.
