Η Κατερίνα ήταν 9 χρονών. Όταν κάτι ήταν δύσκολο, δεν το έλεγε. Προσπαθούσε μόνη της — μέχρι να κλάψει.
Στο μάθημα των μαθηματικών, δεν καταλάβαινε μια άσκηση. Κοίταζε το χαρτί. Το χαρτί δεν μιλούσε.
Η δασκάλα πέρασε δίπλα της. «Κατερίνα, τι κάνεις;»
Η Κατερίνα ήθελε να πει «Δεν καταλαβαίνω» αλλά οι λέξεις δεν έβγαιναν.
Η δασκάλα κάθισε. «Μπορείς να μου δείξεις πού σταμάτησες;»
Η Κατερίνα έδειξε με το μολύβι.
«Α! Εδώ. Αυτό το κάνουμε μαζί», είπε η δασκάλα.
Αφού τελείωσαν, η Κατερίνα είπε: «Ήταν πιο εύκολο.»
«Ναι. Γιατί δεν ήσουν μόνη», είπε η δασκάλα. «Να ζητάς βοήθεια — αυτό είναι από τα πιο έξυπνα πράγματα που κάνεις.»
Θυμήσου: Να ζητάς βοήθεια δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Σημαίνει ότι είσαι έξυπνος.
