Ο Τζεπέτο φτιάχνει τον Πινόκιο
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας μαραγκός. Τον έλεγαν Τζεπέτο.
Ο Τζεπέτο ζούσε μόνος του και ήθελε πολύ μια οικογένεια.
Ένα βράδυ πήρε ένα κομμάτι ξύλο και σκάλισε ένα παιδί. Το ονόμασε Πινόκιο.
Ο Πινόκιο ήταν όμορφος, αλλά ήταν φτιαγμένος από ξύλο.
Η Γαλάζια Νεράιδα
Τη νύχτα ήρθε στο εργαστήρι μια νεράιδα. Ήταν η Γαλάζια Νεράιδα.
Άγγιξε τον Πινόκιο και εκείνος άρχισε να κινείται και να μιλάει!
«Πινόκιο», είπε η νεράιδα, «μια μέρα μπορείς να γίνεις αληθινό παιδί.»
«Πώς;» ρώτησε ο Πινόκιο.
«Να λες την αλήθεια και να φροντίζεις αυτούς που αγαπάς», απάντησε εκείνη.
Η μύτη που μεγάλωνε
Ο Πινόκιο όμως ξεχνούσε την υπόσχεσή του.
Δεν πήγαινε στο σχολείο. Έλεγε ψέματα στον Τζεπέτο.
Και κάθε φορά που έλεγε ψέμα, η μύτη του μεγάλωνε λίγο ακόμα.
Στην αρχή γελούσε. Μετά όμως στενοχωρήθηκε. Ήθελε να διορθώσει τα πράγματα.
Μέσα στο μεγάλο ψάρι
Ένα βράδυ ο Τζεπέτο βγήκε στη θάλασσα για να ψάξει τον Πινόκιο.
Μια μεγάλη φουρτούνα τον πήρε μακριά και η βάρκα του κατέληξε μέσα σε ένα τεράστιο ψάρι.
Ο Πινόκιο το έμαθε και δεν φοβήθηκε. Βούτηξε στη θάλασσα για να τον βρει.
Μέσα στο ψάρι, στο σκοτάδι, είδε ένα μικρό φως. Ήταν ο Τζεπέτο!
Ένα αληθινό παιδί
Ο Πινόκιο πήρε τον Τζεπέτο από το χέρι και τον έβγαλε στην ακρογιαλιά.
Από εκείνη τη μέρα φρόντιζε τον πατέρα του κάθε μέρα. Πήγαινε στο σχολείο και έλεγε την αλήθεια.
Η Γαλάζια Νεράιδα το είδε και χαμογέλασε.
Ένα πρωί ο Πινόκιο ξύπνησε. Τα χέρια του δεν ήταν πια ξύλινα. Είχε γίνει αληθινό παιδί!
Ο Τζεπέτο τον αγκάλιασε σφιχτά. Τώρα ήταν μια πραγματική οικογένεια.
Θυμήσου: Η αλήθεια μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά μας φέρνει πιο κοντά σε αυτούς που αγαπάμε.
