Το παλάτι κάτω από τη θάλασσα
Μια φορά κι έναν καιρό, βαθιά μέσα στη θάλασσα, υπήρχε ένα παλάτι από κοχύλια.
Εκεί ζούσε η μικρότερη κόρη του βασιλιά της θάλασσας. Όλοι τη φώναζαν μικρή γοργόνα.
Είχε μακριά κόκκινα μαλλιά και την πιο γλυκιά φωνή σε όλο τον βυθό.
Πάνω από όλα την τραβούσε ο κόσμος έξω από το νερό.
«Είναι επικίνδυνα εκεί πάνω», της έλεγε ο πατέρας της.
Εκείνη όμως ήθελε πολύ να δει τι υπάρχει πάνω από την επιφάνεια.
Η φουρτούνα
Ένα βράδυ η μικρή γοργόνα ανέβηκε στην επιφάνεια.
Είδε ένα μεγάλο καράβι με φώτα και μουσική.
Ξαφνικά σηκώθηκε φουρτούνα. Τα κύματα χτύπησαν το καράβι και ένας νεαρός έπεσε στο νερό.
Η μικρή γοργόνα βούτηξε αμέσως. Τον κράτησε από τους ώμους και τον τράβηξε ως την αμμουδιά.
Έμεινε δίπλα του μέχρι να ανασάνει. Μετά, μόλις άκουσε φωνές, γλίστρησε πίσω στο νερό.
Ο νεαρός ήταν ο πρίγκιπας του βασιλείου. Άνοιξε τα μάτια του και δεν είδε κανέναν.
Η μάγισσα της θάλασσας
Η μικρή γοργόνα ήθελε να ξαναδεί τον πρίγκιπα.
Πήγε στη μάγισσα της θάλασσας, που ζούσε σε μια σκοτεινή σπηλιά.
«Μπορώ να σου δώσω πόδια», είπε η μάγισσα. «Θέλω όμως κάτι σε αντάλλαγμα.»
«Τι θέλεις;» ρώτησε η μικρή γοργόνα.
«Τη φωνή σου.»
Η μικρή γοργόνα δίστασε πολύ. Στο τέλος όμως δέχτηκε.
Το πρωί ξύπνησε στην αμμουδιά. Είχε πόδια — αλλά δεν μπορούσε να βγάλει λέξη.
Χωρίς λέξεις
Ο πρίγκιπας τη βρήκε στην ακροθαλασσιά και τη φιλοξένησε στο παλάτι.
Της άρεσε πολύ εκεί. Δεν μπορούσε όμως να του πει ποια ήταν.
«Κάποιος με έσωσε από τη φουρτούνα», έλεγε ο πρίγκιπας. «Θυμάμαι μόνο μια φωνή.»
Η μικρή γοργόνα στενοχωριόταν. Ήθελε τόσο πολύ να του μιλήσει.
Τότε σκέφτηκε κάτι. Πήρε ένα ξυλάκι και ζωγράφισε στην άμμο.
Ζωγράφισε το καράβι. Τα κύματα. Και μια γοργόνα που κρατούσε έναν άντρα από τους ώμους.
Η φωνή που γύρισε
Ο πρίγκιπας κοίταξε τη ζωγραφιά. Μετά κοίταξε εκείνη.
«Εσύ ήσουν», είπε σιγά. «Εσύ με έσωσες.»
Εκείνη τη στιγμή η μαγεία της μάγισσας έσπασε. Η αλήθεια είχε ειπωθεί — και χωρίς λέξεις.
Η φωνή της γύρισε πίσω.
Ο πρίγκιπας έγινε ο καλύτερός της φίλος. Της έμαθε τα μονοπάτια της στεριάς και εκείνη του έμαθε τα τραγούδια του βυθού.
Κάθε καλοκαίρι η μικρή γοργόνα γύριζε στο παλάτι από κοχύλια, να δει τον πατέρα και τις αδερφές της.
Και κάθε φορά είχε μια καινούρια ιστορία να τους πει.
Θυμήσου: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πεις κάτι σημαντικό. Οι λέξεις είναι μόνο ένας από αυτούς.
