Η κότα του αγρότη
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας φτωχός αγρότης. Είχε ένα μικρό σπίτι και μία κότα.
Η κότα είχε χρυσαφένια φτερά και τον ακολουθούσε παντού.
Ένα πρωί ο αγρότης πήγε στη φωλιά. Εκεί βρήκε ένα αυγό. Δεν ήταν συνηθισμένο αυγό. Ήταν ολόχρυσο!
Το πρώτο χρυσό αυγό
Ο αγρότης χάρηκε πολύ. Πήρε το χρυσό αυγό και το πήγε στην αγορά.
Το πούλησε και πήρε πολλά χρήματα.
Αγόρασε ψωμί, τυρί και λαχανικά. Εκείνο το βράδυ έφαγε χορταστικά για πρώτη φορά.
Μία μέρα, ένα αυγό
Κάθε πρωί η κότα γεννούσε ένα χρυσό αυγό. Ούτε λιγότερα ούτε περισσότερα.
Ο αγρότης το πουλούσε στην αγορά και ζούσε καλά.
Σιγά σιγά έγινε πλούσιος. Έφτιαξε μεγάλο σπίτι και αγόρασε όμορφα ρούχα.
Η βιασύνη
Μια μέρα όμως ο αγρότης άρχισε να σκέφτεται.
«Γιατί να περιμένω κάθε πρωί για ένα μόνο αυγό;» είπε. «Μέσα στην κότα θα υπάρχουν σίγουρα πολλά!»
Δεν ήθελε πια να περιμένει. Τα ήθελε όλα, και τα ήθελε αμέσως.
Τι έμαθε ο αγρότης
Ο αγρότης έτρεξε στη φωλιά και άρπαξε την κότα από τα φτερά.
Η κότα τρόμαξε πολύ. Ξέφυγε από τα χέρια του, πέταξε πάνω από τον φράχτη και χάθηκε στα χωράφια.
Ο αγρότης την έψαξε όλη μέρα. Δεν την ξαναείδε ποτέ.
Κάθισε στο σκαλοπάτι και σκέφτηκε. Είχε ένα χρυσό αυγό κάθε μέρα. Τώρα δεν είχε κανένα.
Αν είχε κάνει υπομονή, η κότα θα ήταν ακόμα εκεί.
Θυμήσου: Όταν βιαζόμαστε πολύ, χάνουμε αυτά που ήδη έχουμε.
